Nieuwsbrief 24 jaargang 1

24ste nieuwsbrief van mijn praktijk.
Mijn uitgangspunt van deze twee weken:

Veel leesplezier!
 
Mijn kind lijkt zo onzeker: wat kan ik doen?
Regelmatig worden er in mijn praktijk leerlin-gen aangemeld die het minder goed doen in de klas, maar waarbij de ouders juist het idee hebben dat hun kind intelligent genoeg is om deze vorm van onderwijs aan te kunnen. Ook de leerkrachten kunnen dan geen duidelijk antwoord geven op deze vraag en vragen zich af waarom ouders vinden dat hun kind zo slim is, terwijl hier in de klas weinig van te zien is.
In één van mijn vorige nieuwsbrieven heb ik je verteld dat het kind een onderpresteerder zou kunnen zijn. Echt intelligent, maar ook een kind wat dit liever niet wil laten zien, omdat het dan wellicht gaat opvallen en ook om opmerkingen van andere kinderen te vermijden. Het kind past zich aan, maar voelt zich niet gelukkig in de klas, wat zich soms ook uit in gedrags-problemen.
Het is heel goed dat ouders op tijd aan de bel trekken als er sprake is van een kind dat thuis bijvoorbeeld prima kan tekenen en op school alleen maar krast op het papier, waardoor het lijkt alsof het een achterstand heeft met tekenen.
Of een ouder kind dat de avond vóór het proefwerk overhoord is door een ouder en alles kende, en dan toch een dikke onvoldoende behaalt voor dit zo belangrijke proefwerk.
Hoe vroeger je weet wat er aan de hand is, hoe beter je het kind kunt helpen.
We spreken hier dan over onzekerheid of mogelijke faalangstige kenmerken. Geloof me maar dat het kind zich hier echt rot door voelt.
Die onzekerheid kan zijn ontstaan door allerlei redenen buiten het kind om. Het kan ook zijn dat het in het karakter van het kind zit.
Mijn advies hierin is dat je op een goede manier moet gaan overleggen met de leerkracht van het kind om het bespreekbaar te maken en duidelijkheid te krijgen waarom het kind op school minder goed presteert.
Pas als duidelijk is wat de oorzaak is, kan er ook gerichter aan gewerkt worden.
Het komt vaker voor dat kinderen zich thuis anders gedragen dan op school. Dit kan verschillende oorzaken hebben. Een kind moet op school in een veel grotere groep functione-ren en de aandacht moet verdeeld worden. Ook zijn er andere regels thuis dan op school. Sommige kinderen vinden het moeilijk om hiermee om te gaan. Het is dan belangrijk om zaken op elkaar af te stemmen. De lijnen moeten kort zijn zodat beide partijen goed op elkaar en op bepaalde situaties kunnen inspelen.
Gerichte observaties en onderzoek behoren ook tot de mogelijkheden. In goed overleg met de school kunnen er dan stappen gezet worden.
Er kan bijvoorbeeld ook sprake zijn van pest-gedrag en dat is nog lastiger en ingrijpender voor het kind.
 
Je kind wordt gepest: wat kun je doen?
Je kind vertelt je dat het op school gepest wordt: als ouder krimpt je hart ineen. Het liefst zou je meteen naar school gaan en dit vandaag nog oplossen. Dit is een heel natuurlijke reactie, maar lees eerst onderstaan-de tips voordat je naar school gaat.
Complimenteren:
Allereerst is het fantastisch dat je kind het aan jou vertelt! Hij vindt het waarschijnlijk moeilijk om over het pesten te praten. Hij schaamt zich en is bang dat jij zal reageren met ‘het zal allemaal wel meevallen’ of ‘waarom laat je je dan ook uitschelden’. Daarnaast wil hij ook niet dat jij je zorgen over hem maakt. Daarom is het belangrijk dat je hem zegt dat je blij bent dat hij naar jou toekomt. Als een kind naar mij als zijn RTer toekomt, wat enkele weken geleden ook gebeurde bij twee van mijn kanjers, bedank ik dit kind ook voor het vertrouwen wat hij in mij stelt.

Open houding:
Bij je eigen kind ben je emotioneel betrokken en sta je vaak aan zijn kant. Toch is het belangrijk om met een open houding over het pesten te praten. Zo krijg je een objectief beeld en schrik je hem niet af met je mening:
– luister dus zonder oordeel
– vat samen wat hij vertelt
– vraag door wat er is gebeurd, hoe hij zich   voelde en hoe hij reageerde.
Samen met je kind:
Vraag aan je kind wat hij graag wil dat er nu gebeurt en bespreek met hem hoe jullie dit aan kunnen pakken. Ga het niet voor hem oplos-sen, maar betrek hem bij alles wat jij doet en geef hem een actieve rol. Zo wordt en blijft hij er zelf bij betrokken. Het gaat tenslotte om hem en dit geeft hem ook meer zelfvertrouwen.
Samen met de school:
Praat niet zelf met de ouders van de pester, zij zijn ook emotioneel betrokken bij hun kind. Maak een afspraak met de leerkracht van je kind, zodat hij de tijd neemt voor het gesprek. Zet vooraf met je kind jullie punten op papier. Ga in het gesprek met de leerkracht in op wat jullie samen (school, ouders, kind) kunnen doen, leg niet alles bij de school neer.
Stel dus de volgende vragen:
‘Wat kunnen jullie als school doen?’
‘Wat kan ik als ouder doen?’
‘Wat kan mijn kind doen?’
Maak concrete afspraken over wie wat gaat doen en plan een vervolgafspraak op korte termijn, zodat het niet te lang duurt voor je kind. Spreek ook af dat je kind altijd eerder bij de leerkracht of bij jou of bij iemand die hij vertrouwt terecht kan.
 
Ik word gepest: wat kan ik zelf doen?
Kijk hiervoor ook op de site van de Landelijke Stichting Tegen Zinloos Geweld: www.moed.nl
Hieronder vermeld ik drie van de tips die daar worden gegeven:
Kom voor jezelf op!
Als je gepest wordt kan dat je veranderen: je wordt onzeker, voelt je alleen. Daar is het pesters vaak juist om te doen; zij pesten en jij verandert daardoor. Je durft misschien niets te zeggen tegen die pestkop. Zo kunnen zij heel gemakkelijk doorgaan met pesten. Dus pro-beer het de pesters zo moeilijk mogelijk te maken. Hoe?
Kom voor jezelf op! Zeg dat het geen zin heeft om jou te pesten, want dat verandert echt niet hoe je eruit ziet of wie je bent.
Zoek kinderen of volwassenen (je juf of meneer, je vader of moeder, je oma of opa, je tante of oom, een lieve buurvrouw of je RTer) op die je kunnen helpen.
Schrijf op wat je tegen die pestkop wilt zeggen.

Als je even niet meer weet wat of hoe je iets moet zeggen, dan geeft dat niks. Vaak schiet je vlak erna iets te binnen wat je graag terug had willen zeggen. Dan denk je bij jezelf: ‘Waarom heb ik dit net niet gezegd?’ Schrijf het op en draag dat papiertje bij je. Zo maak je een lijstje met allemaal dingen die je kunt zeggen als er weer gepest wordt. Dan ben als het ware ‘gewapend met woorden’.
Vertel het altijd aan iemand.
Het liefst natuurlijk aan je ouders. Misschien dat je ouders vroeger ook zoiets hebben meegemaakt en hebben ze daardoor goede tips voor je. Ook kunnen ze je troosten als het even tegenzit. Even je verhaal kwijt kunnen, kan al een verschil maken.

Onzekerheid en pesten kunnen echt veel nare gevolgen hebben voor het kind.
Zelf ben ik van mening dat ook de pester geholpen moet worden. Vaak zijn dit kinderen die zelf ook veel problemen hebben en ervaren en door te pesten omgaan met hun eigen problemen. Vaak ook zijn zij zich niet bewust dat zij door hun gedrag jouw kind zoveel pijn doen en verdrietig maken, nachtmerries en opstandig gedrag veroorzaken.
Een goede observatie door bijvoorbeeld de intern begeleider op school of door mij als externe Remedial Teacher als objectief persoon kan veel helder maken, waarna er actie ondernomen kan worden. Dit kan uit allerlei verschillende acties bestaan. Dit is helemaal afhankelijk van het kind, zijn ouders, zijn opvoeding, de school en de mogelijkheden die er zijn om dit aan te pakken.
In ieder geval moet er echt iets gebeuren om erger te voorkomen. Soms wordt er in groepjes een sociaal-emotionele training aangeboden aan het kind wat onzeker is of lijkt te zijn. Dit kan heel leerzaam zijn voor zowel het kind als zijn ouders, als er tenminste heel veel onderling overleg is tussen de trainer, het kind, de leerkracht en natuurlijk de ouders.
Mijn ervaring is dat de kinderen in zo’n training minder durven te zeggen dan in een indivi-dueel contact met een begeleider of RTer.
 
HEEL VEEL SUCCES!
 
 
 
 
 
 

 

  • op vrijdag 9 oktober 2015 in het Beatrix Theater in Utrecht een heel interessant kennissymposium wordt gehouden over jongeren met leer- en gedragsstoornissen in de puberteit?
  • dat dit wordt georganiseerd door die fantastische oudervereniging Balans?
  • dat ouders, leerkrachten van het basis- als voortgezet onderwijs, jeugdhulp-verleners en andere professionals die te maken hebben met pubers en jong volwassenen hierbij van harte welkom zijn?
  • je hier het puberbrein en ontwikke-lingsproblemen van jongeren leert begrijpen?
  • je gesprekstechnieken leert om in con-tact te komen en te blijven met hen?
  • je leert welke signalen wijzen op angst, depressie, sociaal isolement en versla-ving?
  • je tevens leert hoe je je zorgen over je puber bespreekbaar kunt maken en met wie?
  • je samen met anderen je ervaringen kunt uitwisselen tijdens de thee- en lunchpauze?
  • je korting krijgt als je je vóór 1 juli aanmeldt?
  • je meer informatie hierover kunt vinden op www.balans.nl?
  • je mij als Remedial Teacher ook altijd dit soort vragen mag stellen?
  • ik iedereen veel succes toewens bij deze laatste weken van het schooljaar 2014/2015? Sluit ook dit schooljaar prettig en succesvol af alsjeblieft.
  • Hartelijke groeten van mij en tot over twee weken. Geniet van alles!

 

Reacties zijn gesloten.