Nieuwsbrief 3 jaargang 1

Derde nieuwsbrief van mijn praktijk.
We zijn alweer drie weken aan de slag na de grote vakantie. De natuur maakt nu alweer het begin van de herfst. Prachtig om te zien.
Er is gelukkig veel belangstelling voor mijn nieuwsbrieven……veel meer dan ik had durven hopen en had verwacht. Ik blijf open staan voor suggesties.
Deze keer ga ik in op de kinderboekenweek, kom ik terug op die zo belangrijke executieve functies en bespreek mogelijke problemen van een ouder met een kind in de puberleeftijd en hoe dat anders kan. Veel leesplezier!

Kinderboekenweek 2014.
Van 1 tot 12 oktober as is het voor de 60ste keer kinderboekenweek met als toepasselijke titel: ‘FEEST’. Het kinderboekenweekgeschenk is dit jaar geschreven door Harm de Jonge en heet: ‘Zestig spiegels’. Het gaat over Jurre, een jongen die nooit meer dan zes woorden achter elkaar zegt. Dat is niet zo erg, maar wel als je een spreekbeurt moet houden. Daar ziet hij vreselijk tegenop. Maar dan ontmoet hij prinses Sippora van Singapoor, het meisje met de blauwe ogen en de zwarte vlecht. Zij leert Jurre de wereld anders te zien dan ze is en brengt hem naar de zeven torens van het Prinsenhuis. Daar komt hij in een wonderlijke wereld van kermisgasten en straatartiesten terecht. Hij krijgt er bijzondere adviezen voor zijn spreekbeurt. En als Sippora hem dan ook nog eens met zestig spiegels te hulp schiet, kan er eigenlijk niets meer misgaan.

Het kinderboekenweekprentenboek is geschreven door Marit Törnqvist en heet: ‘Fabians Feest’. Fabian en zijn moeder staan op het punt om samen naar een groot feest te gaan. Fabian fantaseert er op los. Het zal het leukste feest van de wereld worden, dat weet hij zeker. Misschien is er een taart zo groot als het plein en zijn er grachten vol limonade, olifanten om op te rijden en muziek waar je vanzelf van gaat dansen. Moeder bibbert eerst nog een beetje als alles wat Fabian bedacht heeft echt waar blijkt te zijn. Maar samen vieren ze uiteindelijk het feest van hun leven!

Boeken zijn erg belangrijk voor ons allemaal. Kleuters leren erg veel van voorlezen en voor diegenen die al zelf kunnen lezen is het ook enorm leerzaam en tevens ontspannend. Ik heb voor mijn verjaardag een E-Reader cadeau gekregen en geniet nu nóg meer van lezen.
Tijdens het voorlezen, wat voor alle kinderen erg belangrijk blijft, kan o.a. ook de sociaal-emotionele ontwikkeling worden gestimuleerd, want er kan langer stil gestaan worden bij optredende emoties. Kinderen krijgen op die manier meer inzicht in hun eigen gevoelsleven en leren ook de emoties van anderen beter te doorgronden.
Tip: Ga eens met het kind naar de plaatselijke bibliotheek. Een abonnement is GRATIS tot 18 jaar.

Executieve functies.
In mijn vorige nieuwsbrief beschreef ik hoe belangrijk deze functies zijn. Vandaag ga ik hier verder op in.
Executieve functies zijn voor iedereen, dus in elke leeftijd erg belangrijk. Ook voor diegenen die op school zitten. Ze helpen je op te letten in de klas, de stof te begrijpen en te verwerken. Ze helpen je bij het kiezen van je gedrag in verschillende situaties en te weten welk effect je handelingen hebben op andere mensen.
Sommigen van ons hebben meer problemen met hun executieve functies dan anderen. Ze zijn snel afgeleid op school, vinden het moeilijk om aan hun huiswerk te beginnen en het af te krijgen, herinneren zich vaak niet wat de opdracht was of wat ze ook alweer gelezen hebben. Momenteel beginnen wetenschappers die onderzoek doen naar het brein nu ook bewijzen te vinden dat je brein echt verandert wanneer je nieuwe vaardigheden aanleert. Door te oefenen met vaardigheden voor je brein, zoals executieve functies aanpakken en te verbeteren, kun je de manier waarop je brein werkt ook echt veranderen.
Als u het idee heeft dat er iets mis is met de executieve functies of als u of uw kind, of een leerling in uw klas problemen ervaart met deze executieve functies, vraag mij dan eens om een vragenlijst of om advies. We kunnen dan samen kijken wat de sterke en de minder sterke kanten zijn, zodat er eventueel een keuze gemaakt kan worden welke vaardigheid verbeterd gaat of moet worden.
Wellicht lijkt het dat sommige mensen overal goed in lijken te zijn, maar als je goed kijkt, zie je dat alle mensen hun sterke en minder sterke punten hebben. Sommige mensen lijken heel goed te zijn in veel dingen, maar dat kan komen doordat ze ervoor kiezen die dingen te doen waar ze goed in zijn en die ze leuk vinden. De andere dingen worden door hen soms genegeerd. Eigenlijk heeft het weinig zin om jezelf te vergelijken met anderen.
Je verliest minder snel je belangstelling in de dingen waar je goed in bent. Je blijft dan oefenen om beter te worden. Als je dingen doet die je echt boeien en bezighouden, gebeurt er iets in je brein. Er stroomt meer bloed naar dat deel van je brein waar de meeste executieve functies zitten, waardoor die efficiënter werken. We noemen dat het ‘oplichten’ van je brein. Hoewel neurowetenschappers nog steeds onderzoeken hoe en waarom die delen van je brein oplichten wanneer je iets doet wat je interessant vindt, beginnen ze er wel van overtuigd te raken dat het te maken heeft met beloningscentra in je brein. Bepaalde activiteiten belonen en stimuleren je meer dan andere. Alles loopt dan beter voor je. Je bent waarschijnlijk gelukkiger, krijgt meer voor elkaar en hebt een beter gevoel over jezelf. Jammer, maar we moeten nu eenmaal ook dingen doen en leren waar ons brein niet van ‘oplicht’. Het heeft dus zin om strategieën te bedenken waarmee je de executieve functies kunt verbeteren waar je moeite mee hebt. Als je eenmaal weet welke vaardigheden dat zijn en daar vervolgens mee gaat oefenen, zul je er ook beter in worden. Iemand die problemen heeft met zijn executieve functies zal niet zo snel vertellen waar hij of zij problemen mee heeft. Soms weet je dat ook niet, ben je het je niet bewust en komt dit pas aan de orde als je ergens gefrustreerd over raakt, bijvoorbeeld als je niet meer weet wat de opdracht is die je moet uitvoeren of als je belangrijke papieren niet meer kunt vinden. Soms valt het anderen op, eerder dan dat het jezelf opvalt, ook omdat je iets gewend bent. Als je een bepaalde vaardigheid vergelijkt met hoe een ander dat doet, valt het meestal wel op. Wij zien dit vaak eerder in het onderwijs dan dat het de ouders of het kind is opgevallen. Natuurlijk ook omdat we snel met anderen kunnen vergelijken. Een kind mag helemaal zichzelf zijn, maar als het kind ongelukkig wordt of stilstaat in zijn of haar ontwikkeling, wordt het wel een probleem. Vaak zien ouders wel dat er iets aan de hand is, maar weten soms niet goed wát er dan precies aan de hand is.
Volgende keer ga ik in op de executieve functie: Organisatie.

Contactproblemen met je kind.
Als je kind een puber is, is het logisch dat het je niet altijd meer alles vertelt. Maar soms gebeurt het ook wel eens dat je bijna niks van je zoon of dochter meer weet en soms kan dat problemen opleveren! Soms gaat e.e.a. gepaard met stuklopende communicatie, groeiend onbegrip en een gebrek aan wezenlijk contact tussen de gezinsleden. Soms vragen ouders plichtmatig, en niet echt gemeend, hoe het was op school. Als dit dan het enige contact is tussen kind en ouder, lijkt er toch wel iets mis te zijn!  Vroeger wist je alles van je kind. Wat hij deed, wie hij leuk en stom vond en hoe hij dacht. In de prepuberteit, zo vanaf een jaar of 10, 11, begint dat langzaam maar zeker te veranderen. Soms zelfs zonder dat je het ziet. Dan is alleen het puberbrein nog maar aan het ontwikkelen en is daarvan aan de buiten-kant nog weinig te merken. Maar het proces van losmaken, zelfstandig worden en emotioneel loskomen van ouders begint met het eerste okselhaartje. Binnen een jaar of twaalf moet je kind zijn belangrijkste ontwikkelingsopdracht onder de knie hebben: als autonome volwassene kunnen denken en handelen. Hij raakt sterker gericht op zichzelf, vraagt zich af wie hij is en wat er met hem gebeurt. Hij is een Eigen Mens!
Hij heeft recht op zijn eigen mening en zijn eigen beslissingen. Hij bepaalt zelf wel wat hij doet. Hij komt tot de schokkende ontdekking dat ouders geen supermensen zijn, maar in het beste geval niet meer helemaal van deze wereld en met hun eigen gekkigheden. Ook daarom regelt hij zijn zaakjes voortaan zelf wel. Tegelijkertijd voelt hij zich onzeker en verward. Hij heeft daarom meer dan ooit andere mensen nodig. In zijn zoektocht naar een nieuw evenwicht tussen zelfstandigheid en verbondenheid nemen leeftijdgenoten deels de plaats in van ouders. Die zien hem (wel) als gelijke, respecteren zijn mening en praten vrijuit en open met hem. Daar voelt hij zich thuis. Het eigen puberdomein breidt zich steeds verder uit ten koste van het gezamenlijke gezinsdomein. Dat manifesteert zich het duidelijkst in en rond de juniorslaapkamer. Huisgenoten boven de 25 jaar mogen die alleen betreden als er bedden opgemaakt, was opgeruimd of gestofzuigd moet worden.

 
Tussen de 13 en de 17 jaar vertellen jongeren hun ouders steeds minder over hun vrijetijdsbeste-ding, hun vriendschappen en hun activiteiten. Die informatie is persoonlijk, vinden ze, daar hebben ouders niets mee te maken.
Van ouders vraagt dit flexibiliteit. Als een kind in de puberteit komt, zitten zijn ouders doorgaans midden in de overgang en/of hun midlifecrisis. Net als hun zoon of dochter zijn ook zij erg met zichzelf bezig.
Er zijn twee manieren waarop kinderen kunnen reageren op de controledrang van ouders: vechten of verzwijgen. In het eerste geval gaat de tiener openlijk de confrontatie aan.

In het tweede geval leeft de tiener steeds meer een geheim leven. In goed functionerende gezinnen is het niveau van controle door de ouders doorgaans vrij hoog. Daar is op zich niks mis mee. Sterker nog, het is een teken van betrokkenheid. Gevaar is echter dat die controle overcontrole wordt naarmate de kinderen ouder worden en meer eigen ruimte opeisen. De meeste ouders laten dan de teugels automatisch iets meer vieren. Loslaten, wordt dat ook wel eens genoemd. Blijven ze echter controlfreaks en negeren ze de privacybehoefte van hun kind, dan werkt controle averechts.  Het eindigt vaak in machteloze ouders en losgeslagen tieners.

valkuilen voor een goed contact:

  1. Als je in discussie altijd van hem wint….

Qua kennis en inzicht heb jij een voorsprong op je kind. Door hem dat steeds te laten merken, maak je je niet geliefder.

  1. Als je over hem heen dendert.….

Als je kind aangeeft dat hij dingen voortaan anders wil en jij gaat toch op de oude voet door, dan erken je hem niet als mens.

  1. Als je je eigen jeugd via hem wilt herbeleven…..

Je eigen vroegere tekortkomingen en frustraties via je kind proberen op telossen, is geen goede zaak. De kans is groot dat je hem dan pusht om te bereiken wat jou niet lukte, of dat je hem uit pure bewondering vergeet op te voeden.

  1. Als je altijd gelijk wilt hebben….

Is het je taak als ouder om je kind groot te brengen of klein te houden? Luister naar hem en respecteer zijn mening.

  1. Als je steeds denkt in termen van winst en verlies….

Ouders zien toegeven nogal eens als gezichts-verlies. Maar allebei vasthouden aan ingenomen standpunten brengt ouder en kind niet dichter tot elkaar. Wees de wijste.

  1. Als je alles persoonlijk opvat….

Denk niet dat hij het doet om jou te pesten als-ie voor de driehonderdste keer zijn jas niet aan de kapstok hangt. In conflicten zoeken kinderen naar manieren om hun ouders te raken. Dat gaat van kwaad tot erger en eindigt vaak in uitgescholden worden voor een combinatie van het oudste beroep en de ergste ziekte. Doorbreek die spiraal. Doorzie dat schelden een teken van onmacht is en een smeekbede om gehoord te worden.

  1. Als je alles voor hem wilt oplossen….

Hoe ouder, hoe meer een kind zelf wil oplossen. Door alles te blijven regelen, ontneem je hem niet alleen de kans om te oefenen, maar laat je hem ook voelen dat je hem niet erg vertrouwt.

  1. Als je voortdurend in verwijten praat….

Soms is dat nog de enige vorm van communicatie tussen ouders en kinderen. Dat opent geen deuren.

Contact houden is het nieuwe monitoren. Toon belangstelling voor de wereld van je kind, samen leuke dingen doen, open vragen stellen die hem uitnodigen – maar nooit dwingen – te vertellen, af en toe eens een geheim van jou met hem delen zodat hij zich bijzonder voelt. Eigenlijk precies zoals je met een hechte vriend of vriendin omgaat. Met als extraatje de (bijna) onbreekbare ouder-kindband.
Heel veel succes en plezier met het volwassen maken van je dierbaarste bezit!
 
 

  • u altijd van harte welkom bent in mijn praktijk als u vragen heeft of voor wat dan ook?
  • u dan het beste kunt mailen, omdat ik u dan niet teleur hoef te stellen en geen antwoord kan of wil geven omdat ik met een leerling werk?
  • het aanstaande dinsdag ‘Prinsjesdag’ is?
  • ik leerlingen in mijn praktijk begeleid met diverse (dubbele) problematiek?
  • dat mijn jongste leerling 5 jaar is en dat dat een andere aanpak vereist dan die leerling die nu naar 4Havo gaat?
  • dat mijn werk altijd boeiend en afwisselend is en NOOIT saai?
  • ik over twee weken opnieuw een nieuwsbrief maak?
  • ik dan terug kom op het goed voeren van een gesprek met een puber?
  • je dan ook tips kunt lezen hoe je ruzie met je kind of puber kunt vermijden?
  • je dan 17 tips kunt lezen om onopvallen-der contact met je kind te onderhouden of het contact te herstellen?
  • ik met heel veel  plezier deze nieuwsbrieven maak?
  • je mij suggesties voor een onderwerp kunt mailen, gewoon iets waar je mee zit of wat je je afvraagt?
  • ik daar natuurlijk graag op inga?
  • Ik iedereen veel plezier en succes toe wens en mijn hartelijke groeten doe?

 
 
 

Reacties zijn gesloten.